ليان

گونۀ پنجم در نام چيزهاى كه ميان آسمان و زمين پديد آيد.

وشم [وَ],نزم [نِ/نَ],ميغ [ miq ],كاخه [خَ‌/خِ‌],شران [شُ‌/شِ‌رْ را],زيك,برخ [بُ‌],بختوه,بختور [ baxtur ] [ boxtur ],تگرگ [تَ‌ گَ‌],شخكاسه [شَ‌ سَ‌/سِ‌],دمه [ damah ],شجام,دنگداله,رخش [ raxc ],سد كيس,نوسه,سرويسه [ sarvise ],شابورد,برهون,هسر [هَ‍‌ سَ‌],بلكك و بلكل [ belkal ],نرۀ آب,كوپله [پَ‌ لَ‌/لِ‌],كول [ kul ],برغ [بَ‌/بَ‌ رَ/بَ‌ رِ],بزغ [بَ‌/بَ‌ زَ],شمر [شَ‌ مَ‌],خانى,تك [تَ‌],كاريز,كمانه,دلنگ [دَ/دِ لَ‌],توجبه [جَ‌ بَ‌/بِ‌/جِ‌ بَ‌/بِ‌],ژى,نمچ,فركن,لاى,ارغاو [ arqāv ],شلك [ calak ],لوش [لَ/لُو],درخش [ daraxc ] [ doroxc ],يخچه,سنگچه,شادورد,كيلو [لُ‌],خليش [خَ‌],سمه [سَ مَ],ورغ [وَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص19)