معنای سنخج
سنخج [ sanaxj ] [ senaxj ]
فرهنگ رشیدی , ج2 , ص882) 
فرهنگ فارسی برهان قاطع , ص529)
فرهنگ مجمع الفرس , ج2 , ص722)
فرهنگ قواس , ص161)
مداخل هم موضوع سنخج
گونۀ پنجم در نام بيماريها و آنچه بدان ماند
كواش,بشنج [ becanj ],تفسه,تاسه,بزارش,تالواسه,ترفند [تَ فَ],باسك [سُ],منگ [مَ],رچگ,سكيله,هراش [ harāc ],نستاك,برينش [بُ نِ],گش [گُ],سچك [سَ چُ],خفه [ xofe ] [ xafe ],سوناك,كسه,كلن [كُ لَ],فنجا [ fanjā ],لك [لُ/لَ/لَ‌ك‌ك],دژيپه [ dajipe ],بناور,بالو,زرير [ zarir ],بشتر [بُ تَ],سرك [سُ],دنگ [ dang ],بادآوله [ bād-āvele ],آك,آگفت [گَ/گِ/گُ],گرم [ garm ] [ gorm ],خفج [ xafj ] [ xafaj ],انروب [اَ],ابادر,لورى,هو [هَ/هُو],ستيم,بيلور,بچشك,پيشار [ peycār ],درواخ,جخش,تب يازه [تَ‌بْ زَ/زِ],شنوسه [شَ/شِ سَ/سِ],گون [گَ وَ],وام,زغنگ [زَ غَ],اكمال [اِ],دبيله [دُ بَ لَ/لِ],سرخژه [سُ خِ ژَ/ژِ],آسا [ āsā ],بيله [بِ لَ/لِ](فرهنگ قواس , ج1 , ص160)