خشاوه

معنای خشاوه

خشاوه

به كسر اول بر وزن كلاوه پاك كردن باغ و زمين و كشت‌زار و زراعت باشد از خس و خاشاك و علفهاى خودرو و به معنى پيراستن هم هست كه بريدن شاخهاى زيادتى درخت باشد و به اين معنى به جاى واو راى بى‌نقطه هم آمده است.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص340)

- [بشين معجمه و واو. بوزن فتاده] پاك كردن جاليز باشد از خس و خاشاك در نسخۀ وفائى و شمس فخرى بمعنى زمينى آورده كه از براى زراعت پاك كرده باشند و فرموده: بيت بهر بومى كه باشد اهتمامش نباشد حاجت زرع خشاوه و در مؤيد [بسين و راء مهملتين] آورده بمعنى شاخهاى زياده از درخت دور كردن .

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ص475)

پاك كردن پاليز يا رز باشد از خار و خاشاك.ابو العباس گفت: بيت نه خود نشانم و خود پرورم چو ز آب دهم نه خود خشاوه كنم شان بنوك در سر رش

(

صحاح الفرس

, ص274)

(اسم مصدر) پيرايش بستان و باغ و كشتزار از علفهاى خودرو و هرزه و سنگ و خس و خاشاك. وجين. ¦¦پيرايش درخت از شاخههاى زيادى. خشاره.

(

لغت نامه دهخدا

, ص1132)

پاك كردن باغ ورز و كشت بود از گياه.ابو العباس گفته است: كه خود نشانم و خود پرورم خود آب دهم #ز خود خشاوه كنم شان بنوك دوسره داس