التستّر «تستّر»مصدر باب تفعّل از مادۀ«ستر»در لغت به معناى پوشاندن و سرپوش گذاشتن بر امرى است(لسان العرب 343/4)و در فقه به معناى پوشاندن و پنهان داشتن گناه است و تقريبا برابر است با اصطلاح«بزهپوشى»در جرمشناسى.اين امر كه مشروعيّت آن از آيات(نك:نور /19)و روايات و نيز قاعدۀ درء استفاده مىشود،از يك سو بيانگر پذيرش سياست كيفرزدايى،و از سوى ديگر نشاندهندۀ توجه اسلام به ارزشهاى اخلاقى و مصالح اجتماعى است.البته پوشاندن و مخفى نگهداشتن گناه ممكن است از سوى مرتكب باشد و يا از سوى جامعه و افراد ديگر.بايد توجه داشت كه تأكيد اسلام بر پوشيده ماندن گناهانى است كه بيشتر با حقّ اللّه*در ارتباط است و حق خصوصى افراد يا حق عمومى جامعه را پايمال نمىكند.بنابراين پوشاندن جرايم علنى و جرايم عليه امنيّت كشور و جرايم مضرّبه حقّ الناس*جايز نيست. ر.ك: ف.ش:قواعد الأحكام 551/3؛شرائع الإسلام 762/4؛مجمع الفائدة و البرهان 140/13؛الحدائق الناضره 166/18. 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
( واژهنامه تفصیلی فقه جزاواژهنامه تفصیلی فقه جزا
, ص113) 