ش م ت
الشين و الميم و التاء أصلٌ صحيح،و يشذْ عنه بعضُ ما فيه إشكالٌ و غموض.فالأصل فرَحُ عدوٍّ ببليّةٍ تصيبُ مَن يعاديه.(معجم مقاییس اللغة , ج3 , ص210)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.