ف و د
الفاء و الواو و الدال كلمةٌ واحدة،ثمَّ تستعار. فالفَوْد:مُعظَم شعرِ اللِّمَّة ممَّا يلى الأذُنين ثم يقولون استعارةً لجناحَىِ العُقّاب:فَوْدان .(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص458)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.