ع ج ر ف
هذا منحوتٌ من شيئين: من «جَرَفَ» و «عَجَر»، كأنّه يَجرُف الكلامَ جَرْفاً فى تعقد. و العَجَر،التَّعَقُّد. يستعار هذا فيقال لحوادث الدَّهر:عجاريف.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص365)
مداخل اصلی هم ریشه
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.