دَاوَسَ

فعل ماضی ثلاثی مزید باب مفاعله
bookmark

معنای دَاوَسَ

دَاوَسَ القومُ بعضهم بعضا في القتال مُدَاوَسة

اَي: وطيء بعضهم بعضاً بالأرجل (اللسان في مادة غثر).
(
أقرب الموارد
, ج2 , ص282)
sourceLink

دَاوَسَ القومُ بعضَهم في القتال

وَطِىءَ بعضُهم بعضاً بالارجل
(
المنجد فی اللغة
, ص229)
sourceLink

مداخل هم ریشه دَاوَسَ

الدال و الواو و السين أُصَيْلٌ‌،و هو دَوْس الشَّىء.(معجم مقاییس اللغة , ج2 , ص313)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.