خنيور

گونۀ دوم در نام چيزهاى پراگنده چون پيغامبران و دينها و كتابها و آنچه بدان ماند و كار آيد.

سروش,روان [ ravān ],مينوى [نَ‌],سراى جاويد,سپنج [سِ‌ پَ‌],وخشور [وَ],نوى [ nevi ] [ novi ],فرشته [فِ‌ رِ تَ‌/تِ‌],ورشتان,كيش [كِ],پى [ pay ],دنگ [ dang ],كشه [ kece ] [ koce ],زكاب [زَ],خامه دان [مَ‌/مِ‌],آمه [مَ/مِ],نامه [مَ‌/مِ‌],برنامه,چشم پنام [چَ‌/چِ‌ پَ‌],نسك [نُ‌],نيرنگ [رَ/نَ‌/نِ‌ رَ],فرهست,جدكاره [جَ‌ رَ/رِ],تغوشاك,سرواد,چامه [مَ‌/مِ‌],ارسنگ [ arsang ],دستينه [دَ نَ‌/نِ‌],ترزده,نماز [نَ‌],كنشت [كُ‌/كِ‌ نِ‌],كنيسه [كَ‌/كِ‌ سَ‌/سِ‌],كستى و كشتى,چليپا,زند [ zand ],ايارده [ eyārede ] [ ayārde ],كيرخ,سرای جاودان,ايرمان خانه [خا نَ‌/نِ‌],نبى [ nobiyy ],خوالستان,پازند [زَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص6)