حَضِبَ یحضَب

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل

معنای حَضِبَ یحضَب

حَضِبَت البكرةُ حَضْبا

دخَل الحَبلُ بينها و بين القَعْو و تأْمُر فتقول: «اِحْضَب بمعنى امرس» اَي: ردَّ الحبلَ الى مجراهُ.

أقرب الموارد

sourceLink

مداخل هم ریشه حَضِبَ یحضَب

الحاء و الضاد و الباء أصلان:الأول ما تُسْعَرُ به النار، و الثانى جنسٌ‌ من الصَّوْت.(معجم مقاییس اللغة , ج2 , ص75)

اسماء

الأَحْضاب الحِضْبجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل الحَضَبجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد الحَضْبمصدر ثلاثی مجرد الحُضْبجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد يَحْضَبُ

افعال

أَحْضَبَفعل ماضی ثلاثی مزید باب إفعال تَحَضَّبَفعل ماضی ثلاثی مزید باب تفعّل حَضَبَ یحضِبفعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل حَضِبَ یحضَبفعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.