حَنْكَلَ

[ ح ن ك ل ]

فعل ماضی رباعی

معنای حَنْكَلَ

حَنْكَلَ

حكلحكل رجل حَنْكَل ،و الجمع حناكِل ،النون فيه زائدة،و اشتقاقه من الحُكْلَة ،و هو غِلَظ اللسان و تقبّضه.

جمهرة اللغة

, ج2 , ص1143)

sourceLink

حَنْكَلَ الرجُلُ في المَشْيِ

تَثاقَلَ و تَباطَأَ كذا في المُحْكَمِ‌

تاج العروس

, ج14 , ص179)

sourceLink

حَنْكَلْتُ في المَشْيِ

أي تَثَاقَلْتُ‌ و تَبَاطَأْتُ‌

المحیط في اللغة

sourceLink

حَنْكَلَ فى المشى

ابطاَ فيهِ.

أقرب الموارد

sourceLink

تثاقل و تباطأَ.

المعجم الوسيط

sourceLink

تَثاقَلَ و تَباطَأَ.

القاموس المحیط

sourceLink

حَنْكَلَ الرجلُ

أَبطأَ في المشي

‏لسان اللسان

sourceLink

أَبطأَ في المشي

لسان العرب

, ج11 , ص184)

sourceLink

أبطأ فى المشىِ .

المحکم و المحیط الأعظم

sourceLink

مداخل هم ریشه حَنْكَلَ

اسماء

الحُنَاكِلمشتق رباعی الحَنْكَلمشتق رباعی

افعال

حَنْكَلَفعل ماضی رباعی

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.