تَشَاوَظَ

فعل ماضی ثلاثی مزید باب تفاعل

معنای تَشَاوَظَ

تَشَاوَظَا

يُقَالُ : تَشَاوَظَا ، إِذا تَسَابَّا، كتَشَايَظَا.

تاج العروس

, ج10 , ص473)

sourceLink

تَشَاوَظَ القومُ

آن قوم بهم دشنام دادند.

فرهنگ ابجدی

sourceLink

تسابُّوا

المنجد فی اللغة

sourceLink

تَشَاوَظَا تَشَاوُظا

تسابَّا

أقرب الموارد

sourceLink

مداخل هم ریشه تَشَاوَظَ

الشين و الواو و الظاء كلمة واحدة صحيحة،فالشُّوَاظ‍‌: شُواظ‍‌ اللّهب من النار لا دخانَ‌ معه.(معجم مقاییس اللغة , ج3 , ص228)

اسماء

الشِّواظجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل الشُّواظجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل الشَّوَاظةجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل الشَّوْظَةمصدر ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل الشَّيْظَانمشتق ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل

افعال

تَشَاوَظَفعل ماضی ثلاثی مزید باب تفاعل شَاظَ یشُوظفعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.