معنای توره
مداخل هم موضوع توره
گونۀ چهارم در نام جنبيدگان يعنى چهارپايان .
توره [ ture ]
فرهنگ رشیدی
, ص458) فرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص255) فرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص256) فرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص282) فرهنگ نفیسی
, ج2 , ص999) فرهنگ قواس
, ص76) نونده [نَ وَ دَ/دِ],باره [رَ/رِ],بالاى,سكيزنده [سِ زَ دَ/دِ],شكوخنده,شكرفنده,زرنگ [زَ/زُ رَ],فسيله [فَ لَ/لِ],سيله [سِ لَ/لِ],ستاغ,شيهه,هيون [هَ],انبره [اَمْ بُ رَ/رِ],هوشاز [ hucāz ],شترگاوپلنگ [شُ تُ وْ پَ لَ],كلته [كَ تَ/تِ],شير ژيان [ cir-j?iyān ],شاك [ cākk ],گراز,قچ,راك و تگل,لوبره [ lu-bare ],نهاز [نُ],رنگ [ rang ],بهنانه [بَ نَ/نِ],شکون,فشرد,خروهه [خُ هَ/هِ],تله [تَ لَ/لِ/تَ‌لْ لَ/لِ],كلوته,كاژه,كوفجان,شنه [شَ نَ/نِ/شَ‌نْ نَ/نِ],غرم [غُ],كپى [كَ/كَ‌پْ پى],تگل [تَ گَ](فرهنگ قواس , ج1 , ص72)
حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.