الحَبَجْر

[ ح ب ج ر ]

مشتق رباعی

معنای الحَبَجْر

رَجُلٌ حَبَجْرٌ

مُنْتَفِخُ‌ الجَنْبَيْنِ‌

المحیط في اللغة

sourceLink

مداخل هم ریشه الحَبَجْر

الحاء فيه زائدة، و إنما الأصل الباء و الجيم و الراء. و كلُّ‌ شديد عظيمٍ‌ «بَجْرٌ» و بُجْر.(معجم مقاییس اللغة , ج2 , ص144)

اسماء

المُحْبَنْجِرمصدر رباعی الحُبْجُرجامد غیر مصدری رباعی الحِبَجْرجامد غیر مصدری رباعی الحَبَجْرمشتق رباعی الحُبَاجِرمشتق رباعی الحِبْجَرمشتق رباعی الاحبنجارمصدر رباعی

افعال

تَحَبْجَرَفعل ماضی رباعی اِحْبَجَرَّفعل ماضی رباعی التَّحَبْجُرفعل ماضی رباعی اِحْبَنْجَرَفعل ماضی رباعی

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.