فَدُّويه

معنای فَدُّويه

فَدُّويه

جَدُّ أَبي الحَسن محمّد بن إِسحاقَ‌ بن محمّدٍ الكوفيّ‌، ثِقَة، حَدَّثَ‌

تاج العروس

sourceLink

نسبةٌ إِلى فَدُّوَيه ، بفتح أوَّله و ضمِّ الدّال مشدَّدةً .

الطراز الأول

sourceLink

مداخل هم ریشه فَدُّويه

الفاء و الدال أصلٌ‌ صحيح،يدلُّ‌ على صَوت و جَلَبة.(معجم مقاییس اللغة , ج4 , ص438)

اسماء

الفُدادجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل فَدُّويه الفَدِيدجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل الفَدْفَدمشتق رباعی الفَدَّانجامد غیر مصدری ثلاثی مجرد الفُدْفُدمشتق رباعی الفَدَّادمشتق ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل الفَدَّادَةمشتق ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل الفَدِّين الفَدادَةمشتق ثلاثی مجرد باب فعَل یفعِل

افعال

فَدَّ يَفِدُّفعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعَل یفعُل فَدَّدَفعل ماضی ثلاثی مزید باب تفعیل فَدْفَدَفعل ماضی رباعی

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.