مَرِغَ یمرَغ

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل
bookmark

معنای مَرِغَ یمرَغ

مَرِغَ عِرضُهُ مَرَغا

دنس.
(
أقرب الموارد
, ج5 , ص195)
sourceLink

قَدْ مَرِغَ عِرْضُه

كفَرِحَ‌: دَنِسَ‌
(
تاج العروس
, ج12 , ص59)
sourceLink

مَرِغََ عِرْضُهُ

آبرويش لكه‌دار شد.
(
فرهنگ ابجدی
, ص808)
sourceLink

مَرِغَ عِرضُهُ

دنس
(
العین
, ج4 , ص415)
sourceLink

تدنَّس
(
المنجد فی اللغة
, ص757)
sourceLink

دَنِسَ
(
‏لسان اللسان
, ج2 , ص550)
sourceLink

مَرَغاً:دَنِسَ. فهو أَمْرَغُ، و هى مَرْغاء. (ج) مُرْغٌ.
(
المعجم الوسيط
, ج2 , ص864)
sourceLink

دَنِسَ .
(
لسان العرب
, ج8 , ص450)
sourceLink

مَرِغَ شَعْرُه

كان ذا قَبول للدُّهن. فهو مَرِغٌ‌.
(
المعجم الوسيط
, ج2 , ص864)
sourceLink

مداخل هم ریشه مَرِغَ یمرَغ

الميم و الراء و الغين أصلٌ‌ صحيح يدلُّ‌ على سَيَلانِ‌ شيءٍ أو إسالة شيء.(معجم مقاییس اللغة , ج5 , ص312)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.