وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اَللّٰهِ حَدِيثا (آیه 87/سوره النساء) 
اَلصِّدْقُ و الكذب أصلهما في القول، ماضيا كان أو مستقبلا، وعدا كان أو غيره، و لا يكونان بالقصد الأوّل إلاّ في القول، و لا يكونان في القول إلاّ في الخبر دون غيره من أصناف الكلام، و قد يكونان بالعرض في غيره من أنواع الكلام، كالاستفهام و الأمر و الدّعاء. ¦¦ 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص478) 
اَلصِّدْق و الكذب: راست و دروغ، اصلشان در قول و سخن است چه ماضى و چه حال و مستقبل، چه وعدۀ راست و دروغ باشد و يا غير از اينها. مقصود از معنى اوّل - فقط در سخن گفتن است و در سخن گفتن هم جز در خبر صدق و كذب در ساير موارد و اقسام سخن نيست، واژه - صدق - و كذب به صورت عرض در انواع ديگر كلام، مثل استفهام و امر و دعاء نيز هست. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص382)
اَلصِّدْق: مطابقت قول با نيّت و ضمير و يا چيزى است كه از آن خبر داده شده است و اين هر دو با هم است يعنى(صدق نيّت - و صدق مورد خبر) و هرگاه يكى از اين دو شرط نباشد و جدا شود آن سخن به تمامه صدق نيست بلكه يا به صدق توصيف نمى‌شود و يا گاهى به سخن راست، و زمانى به سخن دروغ وصف مى‌شود و يا بنا بر دو نظر مختلف، مثل سخن كافرى كه از روى بى‌اعتقادى بگويد: محمّد رسول اللّه - در اين مورد اگر گفته شود اين جمله راست است صحيح است براى اينكه از چيزى كه درست و راست است خبر داده شده. و همچنين صحيح است كه گفته شود آن سخن دروغ است براى اينكه قول آن كافر در آن جمله درست با ضميرش مخالفت دارد. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص383)
وَ مَنْ أَصْدَقُ مِنَ اَللّٰهِ قِيلا (آیه 122/سوره النساء) اَلصِّدْقُ و الكذب أصلهما في القول، ماضيا كان أو مستقبلا، وعدا كان أو غيره، و لا يكونان بالقصد الأوّل إلاّ في القول، و لا يكونان في القول إلاّ في الخبر دون غيره من أصناف الكلام، و قد يكونان بالعرض في غيره من أنواع الكلام، كالاستفهام و الأمر و الدّعاء. ¦¦ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
مفردات ألفاظ القرآنمفردات ألفاظ القرآن
, ص478)
اَلصِّدْق و الكذب: راست و دروغ، اصلشان در قول و سخن است چه ماضى و چه حال و مستقبل، چه وعدۀ راست و دروغ باشد و يا غير از اينها. مقصود از معنى اوّل - فقط در سخن گفتن است و در سخن گفتن هم جز در خبر صدق و كذب در ساير موارد و اقسام سخن نيست، واژه - صدق - و كذب به صورت عرض در انواع ديگر كلام، مثل استفهام و امر و دعاء نيز هست. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص382)
اَلصِّدْق: مطابقت قول با نيّت و ضمير و يا چيزى است كه از آن خبر داده شده است و اين هر دو با هم است يعنى(صدق نيّت - و صدق مورد خبر) و هرگاه يكى از اين دو شرط نباشد و جدا شود آن سخن به تمامه صدق نيست بلكه يا به صدق توصيف نمى‌شود و يا گاهى به سخن راست، و زمانى به سخن دروغ وصف مى‌شود و يا بنا بر دو نظر مختلف، مثل سخن كافرى كه از روى بى‌اعتقادى بگويد: محمّد رسول اللّه - در اين مورد اگر گفته شود اين جمله راست است صحيح است براى اينكه از چيزى كه درست و راست است خبر داده شده. و همچنين صحيح است كه گفته شود آن سخن دروغ است براى اينكه قول آن كافر در آن جمله درست با ضميرش مخالفت دارد. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
ترجمه مفردات راغبترجمه مفردات الفاظ قرآن
, ج2 , ص383)
