السَّرْفُ قال ابن السكيت: السَّرْفُ ، ساكن الراء، مصدر سُرِفَتِ الشجرةُ تُسْرَفُ سَرْفاً إذا وقعت فيها السُّرْفةُ، فهي مَسْرُوفةٌ 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
أسْرَفَ فى مالِه:عَجِلَ من غيْرِ قَصْدٍ،و أمَّا السَّرْف الذى نَهَى اللّٰهُ عنْه فهَوَ ما أُنْفِقَ فى غيْر طاعةِ اللّٰهِ قليلاً كانَ أو كثيراً. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
المحکم و المحیط الأعظمالمحکم و المحیط الأعظم
, ج8 , ص476)
سرف بسكون راء خوردن سرفه برگ درخت را و سرفه جانوركى است چنانكه مبيّن شده در باب سين مع التّاء توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
فرهنگ کنز اللغاتفرهنگ کنز اللغات
, ج2 , ص756)
