لخشه با شين نقطه‌دار بر وزن و معنى لخچه است كه شعله و اخگر آتش باشد و سرشك آتش را نيز گفته‌اند و آن قطرههايى است كه از يك سر چوب تر بر آتش ريزد و نوعى از آش آرد هم هست كه آن را لخشك خوانند و به معنى لغزيده و پاى از پيش بدر رفته هم آمده است. 
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
فرهنگ فارسی برهان قاطعفرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص823) 
- [بخاء و شين معجمتين. بوزن رعشه] شعلۀ آتش باشد در نسخۀ ميرزا و در فرهنگ بمعنى اخگر آورده مثالش اين بيت اورمزدى را آورده: شعر آتش عشق را ز بس سوزست آه شعله است و غم بود لخشه و لخچه را نيز باين معنى آورده -- كه بجاى شين جيم فارسى باشد -- [1]. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
فرهنگ مجمع الفرس فرهنگ مجمع الفرس
, ج3 , ص1290)
(اسم) شَرَر. شعلۀ آتش. اخگر. لخچه. ¦¦سرشك آتش. سرشك آتش و آن قطرههايى است كه از يك سر چوب تر بر آتش ريزد. ¦¦نوعى از آش آرد. لخشك. ¦¦ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
لغت نامه دهخدالغت نامه دهخدا
, ج2 , ص2502)
[صفت][فارسی]لغزيده و پاى از پيش بدر رفته. ¦¦ توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
شعلۀ آتش. توصیف این مدخل بصورت ماشینی استخراج شده است
