بادسار

معنای بادسار

بادسار

يعنى بى‌سنگ و بى‌وقار.

بر وزن خاكسار به معنى سبك سير و رونده باشد و مردم سبك و بى‌تمكين و وقار را نيز گويند.

كنايه از سبك و جلف و بى‌تمكين بود چنانكه حكيم سوزنى كفته بادۀ كزوى جدا كردد بخيل از رادمرد بادۀ كزوى شود پيدا حكيم از بادسار

- يعنى سبك سرو بى‌وقار. مثالش شاه ناصر خسرو گويد: بيت نگويد تا برويش ننگرم من نه چون هر ژاژ خايى باد سارى

سبكسر باشد.

(صفت مرکب) سبكسير. رونده. تندرو. ¦¦بىوقار. سبكسر. سبكسار. بىتمكين. سبكمغز. بادسر. ¦¦سربههوا. ¦¦جاى پرباد.

[صفت‏][فارسی‏]سبك سير و تندرو.و مردم سبك و بى‌تمكين و بى‌وقار .

بادسار و بادسر

بمعنى سبك و بى‌تمكين و متكبر بى‌معنى و سر بهوائى و آن را بادسرى نيز كويند

جز آتشى كه در گل آدم دميد عشق - آبى دگر نبود در اين خاك بادسار.

حضرت اديب.