كَرْنَبَ

[ ك ر ن ب ]

فعل ماضی رباعی

معنای كَرْنَبَ

كَرْنَبَ الرجلُ

اكل التمر باللبن

أقرب الموارد

sourceLink

كَرْنَبَ ضيفَهُ

اطعمهُ الكرنب (مح) [(ق) (ل) أطعمهُ الكرنيب و هو المجيع يقال كَرْنِبُوا لضيفكم فانهُ لَتْحان].

أقرب الموارد

sourceLink

أطعمَهُ إيّاهُ . و - الرَّجُلُ : أكلَ التَّمرَ باللَّبنِ .

الطراز الأول

sourceLink

ضرب المثل كَرْنَبَ

كَرْنِبُوا أوْ دَوْلِبُوا

يضربُ في خذلان القوم و قد استَغنى المخذولُ عنهم.

الطراز الأول

sourceLink

مداخل هم ریشه كَرْنَبَ

اسماء

الكُرْنُبَة الكُرُنْب الكُرْنُب الكَرْنِيبجامد غیر مصدری رباعی الكَرَنْبِيَّة الكُرْنُبيَّة الكَرَنْب الكِرْنابجامد غیر مصدری رباعی الكُرُنبِيَّة الكِرْنِيبجامد غیر مصدری رباعی الكَرْنَبَةمصدر رباعی

افعال

كَرْنَبَفعل ماضی رباعی

typography

درباره ما حریم خصوصی ارتباط با ما پایگاه های ما درباره پایگاه کتابنامه قوانین و مقررات

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.