مزارع كشاورز، دهقان. در عرف فقها، 1) كسى را گويند كه در عقد مزارعه طرف قرارداد و صاحب زمين است. موارد استعمال: در عقد مزارعه ضرورت ندارد كه زمين ملك مزارع باشد. تحرير الوسيله، كتاب مزارعه 2) زارع و عامل است. موارد استعمال: مزارع مى‌تواند شخص ديگر را شريك خود نمايد. شرح لمعه، كتاب مزارعه 
تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اصطلاحات فقهیاصطلاحات فقهی
, ص482) 
زارع زراعتكننده، برزگر. در فقه، طرف قرارداد مالك زمين در عقد مزارعه است. موارد استعمال: در عقد مزارعه قبول لفظى زارع معتبر است. شرح لمعه، كتاب مزارعه تم استخراج هذا الوصف آلیاً
اصطلاحات فقهیاصطلاحات فقهی
, ص256)
