كنو

گونۀ نخست در نام گياهها و آنچه تنه ندارد.

تژاول,سماروغ [سَ‌],ژاژ [ j?aj? ],چكوك [چَ‌],خرچكوك [خَ‌ چَ‌],سپست [سِ‌/سَ‌ پِ‌],بورمه,كووم,برغست [بَ‌ غَ‌],كبست [كَ‌ بَ‌],سكك [سَ کَ],خو [خَ‌/خُو],كربا,فرژ,فرزد [فُ‌ رُ/فَ‌ رَ],ورتاج [وَ],بنفشه [بُ‌/بِ‌/بَ‌ نَ‌ شَ‌/شِ‌],غيشه [شَ‌/شِ‌],غوشنه,كوك [ kuk ],كوكنار,غرو [غَ‌رْوْ],كنب [كَ‌ نَ‌],پيس [ peys ],شرنگ [شَ رَ],زبوده,شوى [ covi ],بشنيز,كارتنه,بوغنج,كنودان,سيبوس [ saybus ],هروتوم,كلكنك [ kelkank ] [ kelkanak ],كاژيره,زنيان [زِ],زرنگ [زِ رَ],مريز بانك [ moriz-bānk ] [ moriza-bānak ],انگدان [اَ گُ‌],راويز [ rāviz ],راوماده [ rāvmāde ] [ rāvemāde ] [ rāvomade ],مست [مُ‌],بلخچ,سوسپند,خرگوشك,كزع,الوا [اَلْ‌/اِلْ‌],كنجده,بسك [ basak ],كژطرخون,شنگويز,ديوسپست,كزره [كُ‌ رَ/رِ],سرريزه,فريز [فَ‌/فِ‌],كالوخ [ kālux ],كرفس [كَ‌ رَ],كيكيز,كونج,آنسته [نَ تَ/تِ],ابشته,خرگول,زنجبرو,بسه [بَ سَ/سِ](فرهنگ قواس , ج1 , ص35)