دال پرنيان

گونۀ سوم در نام درختان تنهدار

دار خال [ dār-xāl ],نرد [نَ‌],تاپال,شفش [شَ/شُ],كژ [كُ],شفك [شَ‌ فَ‌],شمشار,ناز,زرنگ [زَ/زُ رَ],بزغند,بشترغ,سپيده دم [سَ/سِ دَ/دِ دُ],وبره,ديوچه [وْ چَ‌/چِ‌],سفچه [سَ‌ چَ‌/چِ‌],شته [شَ‌ تَ‌/تِ‌/شِ‌تْ‌ تَ‌/تِ‌],باشنگ [شَ‌],سپريغ [سَ/سُ],كنشتو,تكَس [تَ کَ],تكژ [تَ كَ/كُ/كِ],غژب [غُ],واديج,ننگ [نَ],آونگ,بپتك,كانا [ kānā ],نؤو [نَ‌ ئو],تلوسه [تُ‌/تَ‌ سَ‌/سِ‌],وازغ [ vāzaq ],فرهانج [فَ‌ نَ‌],بزغه [بَ‌ غَ‌/غِ‌],دلنگ [دَ/دِ لَ‌],پيش [ peyc ],شيدانه [ cidāne ],شفترنگ [شَ‌ رَ],اولنج [لَ],خرزهره [خَ‌ زَ رَ/رِ],فرغند [فَ غَ],استرنگ [اَ/اِ تَ رَ],پوزه [ povze ],شنگ [شَ‌],نوژ,نشك [نَ‌],جلونك,غژم [غُ],وسفچ(فرهنگ قواس , ج1 , ص46)