غَثِمَ یغثَم

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل
bookmark

معنای غَثِمَ یغثَم

قد غَثِمَ غَثْماً

الأَغْثَمُ‌ : الشَّعَرُ الَّذِي غَلَبَ بَياضُهُ سَوادَهُ‌ و قد غَثِمَ غَثْماً. و أَنشدَ الجوهريُّ لرجلٍ مِنْ فَزارَةَ‌: إما تَرَي شَيْباً عَلانِي أَغْثَمُهْ‌ لَهْزَمَ خَدَيَّ بِهِ مُلَهْزِمُهْ
(
تاج العروس
, ج17 , ص515)
sourceLink

غَثِمَ الرجلُ

غَثَماً، و غُثْمَةً‌:غلب بياضُ‌ شعره سوادَه. فهو أَغثَمُ‌، و هى غثْماء. (ج) غُثْم.
(
المعجم الوسيط
, ج2 , ص645)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.