عَيْهَرَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای عَيْهَرَ

عَيْهَرَت

قال الليث: هَيْعَرَت المرأَةُ و تَهَيْعَرَت إِذا كانت لا تستقِرُّ في مَكان و كذٰلك عَيْهَرَت و تَعَيْهَرَت: قال أَبو منصور: كأَنّه عنده مقلوب منه لأَنّه جعلَ مَعْناهما وَاحداً
(
تاج العروس
, ج7 , ص625)
sourceLink

عَيْهَرَت المراَة عَيْهَرَة و تَعَيْهُرا

و تَعَيْهَرَت المراَة عَيْهَرَةً و تَعَيْهُراً: كانت عيهرةً.
(
أقرب الموارد
, ج3 , ص693)
sourceLink

قد عَيْهَرَتْ

قد عَيْهَرَتْ‌ و تَعَيْهَرَتْ‌ إِذا فَجَرَتْ‌. و تَعَيْهَرَ الرَّجُلُ أَيضاً كذلك
(
تاج العروس
, ج7 , ص279)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.