المُندِّد

اسم فاعل ثلاثی مزید باب تفعیل
bookmark

معنای المُندِّد

مندد

پرده. درنده. عيب‌كننده. شهرت‌دهنده
(
‏فرهنگ کنز اللغات
, ج2 , ص1240)
sourceLink

مُندِّد

مَنْ‌ يُندِّد بشَخْص أو بشَيْ‌ء:«كان من المُندِّدين بالخُصوم».
(
المنجد في اللغة العربیة المعاصرة
, ص1393)
sourceLink

مداخل هم ریشه المُندِّد

النون و الدال أصل صحيح يدلّ‌ على شرود و فراق.(معجم مقاییس اللغة , ج5 , ص355)sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.