ارْتَسَفَّ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای ارْتَسَفَّ

ارتَسَفَّ الشَّيْءُ ارتِسفَافاً

كَاكْفَهَرَّ: ارتَفَعَ‌، نَقَلَهُ ابنُ‌ عَبّادٍ
(
تاج العروس
, ج12 , ص228)
sourceLink

ارْتَسَفَّ الشَّيْءُ

ارْتَفَعَ
(
المحیط في اللغة
, ج8 , ص431)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.