الاِسْتِنْكَار

مصدر ثلاثی مزید باب استفعال
bookmark

معنای الاِسْتِنْكَار

اِسْتِنْكَار

تقبيح،مذمت،نپسنديدن؛ بيزارى،نفرت،تنفّر؛زشت شماردن،منكر داشتن.
(
فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص714)
sourceLink

مِمّا أثارَ اِسْتِنكارَهُ

چيزى كه خشم و تنفر او را برانگيخت،آنچه موجب اعتراض شديد او شد.
(
فرهنگ معاصر عربي - فارسي
, ص714)
sourceLink

الاِسْتِنْكَار در اصطلاح

اِسْتِنْكَار

يأتي بمعنى عدّ الشيء منكرا، و بمعنى الاستفهام عما تنكره، و بمعنى جهالة الشيء مع حصول الاشتباه. انظر: «أساس البلاغة (نكر) ص 654، و المعجم الوسيط 990/2».
(
معجم المصطلحات الفقهیة
, ص167)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.