حَنِبَ یحنَب

فعل ماضی ثلاثی مجرد باب فعِل یفعَل
bookmark

معنای حَنِبَ یحنَب

حَنِبَ الفرَسُ حَنَبا

كان في وظيفه و صُلْبهِ احديدابٌ و قيل اعوجاج في ساقَيْهِ
(
أقرب الموارد
, ص731)
sourceLink

حَنِبَ فلانٌ قصرا

بناهُ مُحكماً فحناهُ.
(
أقرب الموارد
, ص731)
sourceLink

حَنِبَ الفرسُ

حَنَباً:اعوجَّت ساقاه. ¦¦
بَعُدَ ما بين رجليه بلا فَحجٍ‌. فهو أَحْنَبُ‌، و هى حَنْبَاءُ ¦¦
(ج) حُنْبٌ‌.
(
المعجم الوسيط
, ص201)
sourceLink

حَنِبَ الشيخُ

تقوَّس و انحنى و احدودب
(
المنجد فی اللغة
, ص157)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.