شند

معنای شند

شند

بالفتح،منقار چرغ،فخرى گويد: بيت نكتهاى سپيد ازو زايد گر چه دايم سياه دارد شند

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص955)

به فتح اول بر وزن قند منقار مرغان را گويند.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص585)

بالفتح منقار مرغان را كويند شمس فخرى كفته شعر نكته‌هاى سفيد از او زايد كرچه دايم سياه دارد شند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص517)

منقار مرغ باشد .عماره گفت: بيت مرغ سفيد شند شد امروز ناودان كز آب زير ميغ شد آن مرغ سرخ شند

(

صحاح الفرس

, ص80)

- [بوزن قند] منقار مرغان را گويند مثالش شمس فخرى گويد: بيت كلك من زند خوان باغ ثناست كه ورا مدح شاه باشد زند نكته‌هاى سپيد ازو زايد گرچه دايم سياه دارد شند

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج2 , ص842)

(اسم) منقار. نوك. ¦¦مرغى است دانهخوار كوچكتر از كلاغ، با منقار و پاهاى سرخ و گوشت خوردنى كه در زمستان در نواحى البرز بسيار است.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص1844)

[اسم‏][فارسی‏]منقار مرغ.

(

فرهنگ نفیسی

, ج3 , ص2086)

در ددان استعمال كنند و كلفت و شند جز مرغرا نگويند.عماره گفت: مرغ سپيد شند شد امروز ناودان#اكنونكه زيب مَرغ شد آن مرغ سرخ شند.