بَوْكَعَ

فعل ماضی رباعی
bookmark

معنای بَوْكَعَ

بَوْكَعَهُ بالسيف

ضربهُ بهِ و قال الفرَّاء المحفوظ بركَعَهُ بالراء المهملة (التاج).
(
أقرب الموارد
, ص261)
sourceLink

ضَرَبَهُ به. و قال الفَرّاءُ‌: المَحْفُوظُ بَرْكَعَه
(
تاج العروس
, ج11 , ص28)
sourceLink

typography

حقوق مادی و معنوی این پایگاه متعلق به مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی است و نشر غیر مجاز محتوای آن پیگرد قانونی دارد.