سپيده بالاى

در نام چیزها که بهری از آن بهری از آن سوی بالا روی دارد/ سوم: در نام آسمان و ستارگان و ماهها و آنچه بدان ماند.

سپهر [سِ‌ پِ‌],گرزمان [گَ‌/گَ‌ رُ],كيوان,زاوش,اورمز [ urmoz ],هرمزد [هُ‍‌ مَ‌],خورشيد [خوَرْ/خُرْ],شيد [ cid ],مهر [مِ‌],هور [هُ],ناهيد [ nāhid ],تير [ tir ],پرن,مانگ [ māng ],اختر [اَ تَ‌],هفت اورنگ,شباهنگ [شَ‌ هَ‍‌],شبگير [شَ‌],دم گرگ,سپيده پهناى [ sapide-pahnāi ],دشنگى [ dacangi ],كيهان,خَاوَر,باختر [تَ‌],ماههاى پارسى,نوروز [نَ‌/نُو],خزان [ xazān ] [ xezān ],سده [سَ‌ دَ/دِ],فورديان,مهرگان [مِ رَ/رِ/رْ],بهمنجنه [بَ‌ مَ‌ جَ‌ نَ‌/نِ‌],سپيده دم [سَ/سِ دَ/دِ دُ],گيتى [ giti ],اورمزد [مَ‌],هرمز [هُ‍‌ مُ‌](فرهنگ قواس , ج1 , ص12)