bookmark

معنی توغ

توغ

بواو مجهول،همان درخت تاغ و تاخ.
(
فرهنگ رشیدی
, ص459)
sourceLink

بر وزن دوغ هيزم تاغ را گويند و آتش آن بسيار ماند.
(
فرهنگ فارسی برهان قاطع
, ص256)
sourceLink

بر وزن دوغ هيزم تاغ كه مرقوم شد منجيك كفته كوئى همچون فلان شدم نه همانا هركز چون عودكى تواند شد توغ
(
فرهنگ انجمن آرای ناصری
, ص284)
sourceLink

هيزم باشد سخت كوهى.منجيك گفت: بيت گويى همچون فلان شدم نه همانا هرگز چون عود كى تواند شد توغ
(
صحاح الفرس
, ص162)
sourceLink

(اسم) تاغ. تاخ. هيزمى است كه آتش آن مدّت زيادى بماند. ←تاغ. ¦¦
(ترکی اسم) علم و نشان. توق. بيرق تركان عثمانى و آن دم اسبى بود بر سر نيزه و بر آن گلولهاى از زر. پرچم. پاتوغ. ←ه. م.
(
لغت نامه دهخدا
, ص807)
sourceLink

[اسم‏] [فارسی‏] - مأخوذ از تركى - دم اسب كه بر علم مى‌بندند. ¦¦
[اسم‏] [فارسی‏] تاغ.
(
فرهنگ نفیسی
, ج2 , ص1003)
sourceLink

هيزمى كه آتش[او]تيز باشد. منجيك گويد : [گوئى همچون فلان شدم نه همانا#هرگز چون عود كى تواند شد توغ]
(
فرهنگ قواس
, ص141)
sourceLink

توغ في الاصطلاح

توغ (توق)

از جمله وسايل تزيينى دسته‌هاى عزادارى است و قدمت آن به عهد صفويّه مى‌رسد. پايه‌اى است كه بر روى آن يك صندوق و بر روى صندوق، زبانۀ بلندى قرار دارد و شالى نيز بر سر زبانه مى‌بندند و مانند علمات، يك نفر آن را حمل مى‌كند. اين كلمه در اصل به معناى دم اسب است (در تركى) كه بر سر علم مى‌بسته‌اند. به نوشتۀ دهخدا: «علم مانندى كه بر سر آن به جاى پرچم، منگوله‌اى از پشم يا ابريشم آويزند، بيرق تركان عثمانى، و آن دم اسبى بود بر سر نيزه و بر آن گروهه‌اى از زر.» «در اصل، يكى از آلات جنگى بوده است. به نوشتۀ حسين واعظ كاشفى در فتوت‌نامه «توق، همين نيزه است، امّا به شرط آنكه پرچم داشته باشد... توق، اصل و نشانه را گويند و در هر لشكرگاهى كه توق زدند، هر كس مى‌داند كه جاى او كجاست، آنجا رود...» در عصر صفويّه، توغ از تجهيزات دسته بود، امّا زبانه نداشت. اكنون توغها داراى زبانه هستند... هر تكيه تعدادى توغ دارد كه در روزهاى خاصّ از ايّام محرّم، آنها را جامه (لباس) مى‌كنند... مردم عزادار، با نظمى خاصّ در دسته‌هاى سينه‌زنى و زنجير زنى وارد تكيه شده و به دنبال آن توغها با شور و هيجانى خاصّ‌، به همراه شيون و نالۀ مردان و زنان به حالت نيمه افراشته نگه داشته مى‌شوند...» اينگونه احساسات و شعائر مذهبى ستودنى است، ولى كاش نيمى از آنچه به تجهيزات و علمات و توق و ابزار، بها داده مى‌شود، براى محتواى عاشورا و تعاليم نهضت امام حسين «ع» و هدف عزادارى بها داده شود. ← علمات، كتل
(
فرهنگ عاشورا
, ص122)
sourceLink

typography

الحقوق المادية والمعنوية لهذا الموقع محفوظة ل مركز البحوث الكمبيوترية للعلوم الإسلامية ، وأي نشر غير مسموح به يُلاحق قانونياً.