كفا

معنی كفا

كفا

(اسم) رنج و سختى. محنت. ¦¦افشردن گلو. فشار دادن گلو.

(

لغت نامه دهخدا

, ج2 , ص2291)

كفا [ kefā ]

بالفتح،محنت و رنج و تنگى،فخرى گويد: بيت جهان بعدل تو گشت آنچنان كه ممكن نيست كه بر دلى رسد از جور روزگار كفا و در فرهنگ بمعنى افشردن گلو نيز آورده.

(

فرهنگ رشیدی

, ج2 , ص1165)

به فتح اول بر وزن جفا رنج و سختى و محنت و تنگى و افشردن گلو را گويند و در عربى به معنى بر روى در افكندن و برگردانيدن جامه باشد و به كسر اول نيز در فارسى به معنى رنج و محنت و سختى باشد و در عربى به معنى جزا دادن و مانند يكديگر شدن و توانايى و دامن خيمه باشد.

(

فرهنگ فارسی برهان قاطع

, ص734)

- [به فاء. بوزن رضا] سختى و رنج و و محنت باشد. مثالش شمس فخرى گويد: بيت جهان بعدل تو گشت آن‌چنان كه ممكن نيست كه بر دلى بود از رنج روزگار كفا و در فرهنگ بمعنى افشردن گلو نيز باشد.

(

فرهنگ مجمع الفرس

, ج3 , ص1015)

سختى باشد. قصار گفت: بيت مير ابو احمد محمد خسرو صاحب‌قران آنكه پيش آرد همى شادى چو پيش آيد كفا

(

صحاح الفرس

, ص26)

بمعنى محنت و رنج شمس فخرى كفته جهان بعدل تو شد آن‌چنان‌كه ممكن نيست كه بر دلى رسد از جور روزكار كفا و بمعنى افشردن كلو بود و افاده معنى سختى كند

(

فرهنگ انجمن آرای ناصری

, ص589)

[اسم‏][فارسی‏]رنج و سختى و محنت و مشقت و تنگى.و افشردگى گلو.